Oprowadzanie kuratorskie po wystawie „Naczynia połączone”


Na przełomie lat 50. i 60. XX wieku Gustav Metzger rozwinął w serii manifestów koncepcję sztuki autodestrukcyjnej, która miała stanowić społeczną formę sztuki epoki postindustrialnej. W praktyce twórczej przekładał ją na akty unicestwienia artystycznych przedmiotów, wykorzystując przy tym ułomności tworzyw, oddziaływanie sił fizycznych i żrące substancje. Również i dzisiaj artyści chętnie wykorzystują materiały o naturalnych skłonnościach do dezintegracji, projektują sytuacje powodujące uszkodzenia bądź przyspieszające proces rozkładu obiektu. Niewielu z nich decyduje się jednak na tak radykalne działania jak przytoczony Metzger, godząc się na kompletne unicestwienie swoich dzieł. Częściej projektują zapętlone procesy autodestrukcji materialnych przedmiotów – takie dzieła trwają, zmieniając się, znikając i powracając.

W trakcie oprowadzania po wystawie Naczynia połączone poznamy instalacje i obiekty o procesualnym charakterze, podlegające przemianom w trakcie trwania ekspozycji. Natrafimy na roztapiający się karmel, parującą esencję homeopatyczną, zasnuwające się pleśnią gerbery oraz blaknącą kliszę slajdu. Będziemy wędrować szlakiem przemijania i powtórnych narodzin dzieł – w zmienionych kształtach, stanach i lokalizacjach.

 

Na zdjęciu:

Anya Gallaccio, Preserve ‘Beauty’, 2003, obiekt, praca z Kolekcji British Council w Londynie. Widok fragmentu dzieła na wystawie Naczynia połączone w Galerii Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki, fot. K. Olesiejuk