► Nabór na stanowisko: specjalisty / specjalistki ds. promocji i mediów społecznościowych

Wystawa jako medium historii. Międzynarodowa konferencja naukowa


Inspiracją dla międzynarodowej konferencji „Wystawa jako medium historii”, która odbędzie się w ramach projektu Trauma & Revival. Powojnie w sztuce Wschodu i Zachodu (2016–2018), są przykłady wystawiennictwa z czasów pierwszej awangardy. Artyści i projektanci marzyli wówczas o stworzeniu nowej jakości wystawiania sztuki współczesnej. El Lisicki, w odniesieniu do drezdeńskiego Raum für konstruktive Kunst [Pokoju/Przestrzeni sztuki konstruktywistycznej] (1926), zwrócił uwagę na konieczność przekroczenia tradycyjnego pojęcia ekspozycji i stworzenia nowego „standardu przestrzeni”, który ujawniałby ducha swych czasów. Herbert Bayer, autor diagramu Pole widzenia (1930), Frederick Kiesler z systemem wystawienniczym L+T (Leger und Trager) (1924), a także Kazimierz Malewicz i László Moholy-Nagy poszukiwali prototypów „całościowego otoczenia” dla sztuki. Rozumieli je na dwa sposoby. Po pierwsze jako otoczenie zmienne i aktywne, odrzucające iluzję trwałości i neutralności wystawy na rzecz podporządkowania dzieł zasadom płynności i wymienności. Po drugie jako przestrzeń prezentacji sztuki, w której obiekty byłyby w ciągłym ruchu, a idee krążyły pomiędzy nimi. Tym samym wystawa miała być strefą wzajemnego kontaktu (artysty i kuratora z widzem) opartą na przypadku i procesualności – przestrzenią negocjacji, w której znaczenie słów i rzeczy nie jest stałe, lecz otwarte na dyskusje.

Bohaterkami „Wystawy jako medium historii” jest dziewięć wystaw odnoszących się na różne sposoby do tematyki związanej z Europą, sztuki, wartości i dziedzictwa europejskiego okresu od 1945 roku do dziś. Tematem refleksji zaproszonych gości będzie nie tylko polityczno-społeczny przekaz, jaki prezentowały wybrane ekspozycje, takie jak Warszawa oskarża (1945–1946), Op Losse Schroeven (1969) czy Konstrukcja w procesie (1981), lecz przede wszystkim kuratorskie gesty, strategie wystawiennicze, wizualne środki i konstrukcje składające się na precyzyjny komunikat transmitowany przez autorów wystaw do zwiedzających. Diagnozy i rozpoznania historycznego momentu, w którym powstawały, interesują nas na równi z ich wystawienniczym mise-en-scène.

Wykład inauguracyjny „Przestworzenie. Solidarność i perspektywy europejskich biennale okresu zimnej wojny” wygłosi Anthony Gardner, zaproszenie na konferencję przyjęli również: Maria Berrios, Daria Bocharnikova, David Crowley, Eckhart Gillen, Marika Kuźmicz, Jarosław Lubiak, Daria Mille, Agata Pietrasik, Bojana Piškur, Lucy Steeds, Kuba Szreder, Steven ten Thije i Tomasz Załuski.

SZCZEGÓŁOWY PROGRAM KONFERENCJI

Piątek, 31 marca 2017

16 – powitanie i wprowadzenie: Magdalena Ziółkowska
16.15 – 17 – wykład: Anthony Gardner, „Reworldings: Solidarities and Possibilities During Europe’s Cold War Biennials” [„Przestworzenie. Solidarność i perspektywy w europejskich biennale okresu zimnej wojny”]
17–20 Sesja I: 1945–1968, moderatorka Daria Bocharnikova
Warszawa oskarża – Agata Pietrasik
• Wystawa Światowa w Brukseli w 1958 roku (EXPO 1958) – David Crowley
Del Tercer Mundo – Maria Berrios

Sobota, 1 kwietnia 2017

10.30 – 13.30 Sesja II: 1969–1989, moderator Tomasz Załuski
Op Losse Schroeven – Lucy Steeds
Konstrukcja w Procesie – Marika Kuźmicz
Jugoslovenska dokumenta – Bojana Piškur
13.30 – 15.30 przerwa obiadowa
15.30 – 18.45 Sesja III: 2010–2018, moderator Kuba Szreder
L’Internationale – Steven ten Thije
Europa (do potęgi) n – Jarosław Lubiak
Trauma & Revival. Powojnie w sztuce Wschodu i Zachodu – Daria Mille, Eckhart Gillen
18.45 – 19.45 dyskusja podsumowująca

PROGRAM KONFERENCJI W PDF

fot. Studio FilmLOVE