Anna Zaradny, RONDO ZNACZY KOŁO


 

Cykliczność, powtórzenie, cyrkulacja. Wizualno-dźwiękowa struktura rozpisana przez Annę Zaradny w przestrzeni Galerii przyjmuje postać zapętlonej kompozycji, wirującej pomiędzy burzliwymi emocjami a chłodnym intelektem. Jest to niepokojąca podróż równocześnie w głąb i wzwyż, od absolutnego fizycznego i psychicznego dna po słodycz ekstazy. Wędrówkę przez wystawę przyrównać można do inicjacji – to wniknięcie w niezwykły rytuał, odarty z mistycznej aury, zderzający geometrię form z cielesnością materii, światło z mrokiem, sferę dźwiękową z obrazem. Jego punkt kulminacyjny stanowi abstrakcyjne, wewnętrzne przeżycie, w którym z fizycznego umęczenia i destrukcji rodzi się odczucie harmonii i absolutu.

zaradny (154 of 154) (1)
Anna Zaradny, RONDO ZNACZY KOŁO, 2016, instalacja site-specific „Rdzeń”, fot. G. Mart / Studio FilmLOVE

Ścieżka narracji podąża śladem obiektów, instalacji i działań performatywnych, przywołujących ważne dla artystki postaci: średniowieczną reformatorkę religijną, wizjonerkę i kompozytorkę Hildegardę z Bingen, XIX-wieczną pianistkę i autorkę utworów fortepianowych Teklę Bądarzewską, współczesnego kompozytora i dyrygenta Witolda Lutosławskiego (1913–1994), modernistyczną architektkę Krystynę Tołłoczko-Różyską (1909–2001) i muzycznego awangardzistę Karlheinza Stockhausena (1928–2007). Formę i strukturę dzieł znaczą figura koła oraz jej pochodne – mandala oraz spirala, budujące wizualną, jak również przestrzenną strukturę wystawy. Zaradny własnoręcznie ingerując bezpośrednio w tkankę budynku, równocześnie dekonstruuje jej materię i uwidacznia powstałe w procesie szczątki, pył, kurz, gruz i proch. Wieloletnia fascynacja artystki brutalistyczną architekturą Galerii przejawia się także w samej sferze materiałowej prezentowanych na wystawie prac, wykorzystujących zastosowane w budynku surowce: beton, stal, żelazo i szkło. Te wzajemnie dopełniające się elementy formalne i ideowe, ewokujące doświadczenie cielesnego wyczerpania oraz następującego po nim oczyszczenia, tworzą rodzaj biologicznego i duchowego cyklu, wiodącego do wyzwolenia i ukojenia.

RONDO ZNACZY KOŁO podejmuje wątki twórczości Zaradny związane z wieloznacznością koncepcji i relacji pomiędzy ideami a medium formy. Używając charakterystycznych dla swoich działań środków abstrakcji, prototypowych obiektów dźwiękowych i architektonicznych o minimalistycznej estetyce, światła, bieli i czerni, artystka nakreśla sensualną, performatywną przestrzeń, naznaczoną silnie jej osobistą fizyczną obecnością oraz ukazującą stosowane przez nią metody pracy: eksperyment jako podstawę działania, kontrolowany przypadek, repetycję, przetworzenie i procesualność.

zaradny (154 of 154) (1)
Anna Zaradny, RONDO ZNACZY KOŁO, 2016, widok ogólny wystawy, fot. G. Mart / Studio FilmLOVE
zaradny (154 of 154) (1)
Anna Zaradny, RONDO ZNACZY KOŁO, 2016, instalacja dźwiękowa „Najsłodszy dźwięk krążącego firmamentu”, detal, fot. G. Mart / Studio FilmLOVE
zaradny (154 of 154) (1)
Anna Zaradny, RONDO ZNACZY KOŁO, 2016, obiekt multimedialny „Rondo znaczy koło”, fot. G. Mart
/ Studio FilmLOVE

ANNA ZARADNY – artystka dźwiękowa i wizualna, kompozytorka, instrumentalistka. Dla jej praktyki twórczej charakterystyczna jest integracja sztuk wizualnych i dźwiękowych, przejawiająca się w konstruowanych przez nią wielokanałowych instalacjach i obiektach oraz kompozycjach muzyczno-przestrzennych. Autorka wystaw indywidualnych: m.in. Pass/ed (No Local, Kraków, 2010), Język Wenus (Galeria Starter, Warszawa, 2012), Rekonstrukcja (Galeria Starter, Warszawa, 2015). Uczestniczka licznych wystaw zbiorowych: m.in. Early Years (KW Institute for Contemporary Art, Berlin, 2010), Co widać. Polska sztuka dzisiaj (Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Warszawa, 2014), Czysta formalność (Galeria Labirynt, Lublin, 2015), Milczenie dźwięków (Muzeum Współczesne Wrocław, 2016). W 2011 roku finalistka „Spojrzeń – Nagrody Fundacji Deutsche Bank” i laureatka nagrody publiczności.

Artystka brała także udział w wielu polskich i międzynarodowych festiwalach muzycznych: m.in. In Between (Chicago, 2001), Hafarot Seder Festival (Tel Awiw, 2007), „What is Music?” (Sydney/Melbourne, 2009), Unsound (Nowy Jork, 2011 oraz Londyn/Kraków, 2013), EMFP Festival (Tokio, 2011), El Nicho Aural Festival (Mexico City, 2014), a także 7+7=70 Festiwal 7 Nurtów (Warszawa, 2016). Wieloletnia kuratorka festiwalu muzyki eksperymentalnej i improwizowanej Musica Genera Festival oraz wydawnictwa Musica Genera. Jej dyskografia obejmuje nagrania solowe oraz projekty m.in. z Burkhardem Stanglem, Robertem Piotrowiczem, Christianem Fenneszem i Kasprem T. Toeplitzem. Zaradny jest również autorką muzyki do spektakli teatralnych i performansów. | www | soundcloud

zobacz także: