Prabhakar Pachpute i Rupali Patil – Zwiastunki chaosu


27 stycznia 2017 roku Bunkier Sztuki otworzy pierwszą wspólną wystawę Prabhakara Pachputego i Rupali Patil. Prace tych artystów były pokazywane m.in. na Biennale w Stambule i São Paulo czy w Van Abbemuseum w Eindhoven. Duet przyjrzy się temu, jakie konsekwencje dla natury i człowieka przynosi przemysłowa eksploatacja środowiska. Ekspozycję poprzedzi wizyta artystów w Małopolsce i na Górnym Śląsku.

W instalacjach przestrzennych, animacjach, rzeźbach i wykonanych głównie węglem rysunkach Prabhakar Pachpute powraca do rodzimego świata kopalni i zasłyszanych w dzieciństwie historii. Artysta urodził się i dorastał w Ćandrapurze (Maharashtra), które jest zwane miastem czarnego złota. Jego rodzina od trzech pokoleń pracowała w jednej z najstarszych kopalni węgla kamiennego w Indiach: dziadka artysty zmuszono do sprzedaży ziemi i gospodarstwa oraz zatrudnienia się w kopalni. Został górnikiem, a jego wynagrodzenie stanowiły bryła węgla i nafta. „Nie było innego wyjścia – kiedy kilku rolników sprzedało ziemię, inni też musieli tak postąpić. Zanieczyszczenia środowiska związane z wydobyciem węgla były tak wielkie, że uniemożliwiały dalszą uprawę ziemi” – komentuje Pachpute.

Przełomowym momentem, w którym zdecydował on o tym, że kopalnie i rzeczywistość osób tam pracujących staną się tematem jego twórczości, była tragedia trzydziestu trzech chilijskich górników uwięzionych pod ziemią przez siedemdziesiąt dni. Artysta zestawił tę sytuację z podobną, sobie bliższą: „Ich losy śledził cały świat. Podobny wypadek przydarzył się także w Ćandrapur, ale o tym wydarzeniu nie usłyszał prawie nikt”. Pachputego interesują zresztą nie tylko warunki zatrudnienia pracowników kopalni. W jego pracach stale powraca temat psychologicznych konsekwencji pracy pod ziemią – przestrzeni klaustrofobicznej, budzącej lęk.

Pachpute współpracuje na co dzień z Rupali Patil, graficzką, autorką instalacji i obiektów, którą równie silnie interesują kwestie społeczne. W swoich dziełach artystka porusza m.in. tematy korupcji czy nadużyć władzy wobec mieszkańców Indii. Bohaterami jej prac są także pozostawieni bez środków do życia rolnicy z terenów dziś już przemysłowych. Wyobrażony, bliżej nieokreślony geograficznie świat Patil zamieszkują zrośnięci z przedmiotami – narzędziami swej pracy – robotnicy, ale i sowy, mamuty oraz szarańcza.

Wystawę artystów poprzedzi ich miesięczna rezydencja, podczas której Pachpute i Patil przyjrzą się polskiemu przemysłowi wydobywczemu. Z tym że to nie sam przemysł jest dla nich inspirujący, lecz cały system – również kulturowy – funkcjonowania węgla w społeczeństwie. Swoją uwagę artyści poświęcą w związku z tym zamykaniu kopalń, sposobom, w jakie kultywuje się tradycje górnicze, warunkom życia górników i wreszcie roli kobiet w kopalniach. To one – górniczki – stają się tytułowymi zwiastunkami chaosu.

Rezultatem artystycznych poszukiwań będzie wystawa w Bunkrze Sztuki. „Pomyśleliśmy ją jako rozmowę między dwoma artystami i dwoma zupełnie różnymi krajami. Jesteśmy bardzo ciekawi, jak indyjscy artyści zareagują na to, co zobaczą w Polsce” – dodaje Lidia Krawczyk, jedna z kuratorek. Prabhakar Pachpute i Rupali Patil rozpoczną swą rezydencję artystyczną 21 grudnia 2016 roku.

O artystach:

Moje prace w naturalny sposób łączą się z moim miejscem pochodzenia i wszystkim, co z nim związane [czyli np. wydobyciem węgla w okolicznych kopalniach]. Ale kiedy podróżuję po świecie, dostrzegam, że problemy związane z eksploatacją środowiska naturalnego są uniwersalne i rozumiane pod każdą szerokością geograficzną. W sercu Amazonii widziałem całe wioski przenoszone z miejsca w miejsce z powodu powstania kopali.

Prabhakar Pachpute w wywiadzie dla The Asia Pacific Triennial of Contemporary Art

Sztuka Rupali Patil oddziałuje najsilniej wtedy, kiedy jest najbardziej absurdalna.

Ryan Holmberg, „Artforum International”, kwiecień 2015

PRABHAKAR PACHPUTE (1986, Ćandrapur) – choć jego krewni pracowali w kopalni, Pachpute został artystą. W 2011 roku ukończył Wydział Rzeźby Uniwersytetu Sztuk Pięknych w Baroda. Prace Prabhara Pachputego były pokazywane m.in. w ramach wystawy Black or White (Van Abbemuseum, Eindhoven, 2013) oraz ekspozycji How to (…) Things That Don’t Exist (31. Biennale w São Paulo, 2014), a także podczas 14. Biennale w Stambule (2015). Mieszka i pracuje w Mombaju i Pune.

RUPALI PATIL (1984, Pune) – jest graficzką, autorką obiektów i instalacji. Na co dzień współpracuje z Prabhakarem Pachpute, z którym realizuje instalacje site-specific. Poruszają one wątki kultur agrarnych oraz globalnych kontekstów społecznych, takich jak: marginalizacja rdzennych społeczności i plemion, samobójstwa rolników, wykluczenie. Jej realizacje prezentowane były w ramach 14. Biennale w Stambule (2015) oraz wystawy Kamarado (Stedelijk Museum, Amsterdam, 2015). Mieszka i pracuje w Mombaju i Pune.

[Zobacz folder do wystawy]

[DOŁĄCZ DO WYDARZENIA NA FACEBOOKU]