► Nabór na stanowisko: specjalisty / specjalistki ds. promocji i mediów społecznościowych

„Inżynieria obrazu – (Re)aktywacja fotografii”: Klara Källström i Thobias Fäldt / „Werker Magazine” / Discipula


Wystawa prezentuje prace trzech kolektywów artystycznych, które można określić jako zespołowe plaftormy badawcze działające na polach współczesnej fotografii, kultury wizualnej oraz na obszarze wydawniczym. W swojej działalności artystycznej zajmują się refleksją nad mediami fotograficznymi oraz systemami kulturowymi spoza głównego nurtu aktualnie obowiązujących paradygmatów (re)prezentacji, a także dążą do ich twórczego przeobrażenia. Badają również związki między fotografią a historią i dominującymi w nich narracjami.

Wykorzystując pojęcie inżynierii obrazu, tytuł wystawy łączy strategie i zainteresowania artystyczne tych kolektywów. Inżynieria wskazuje w tym przypadku na konstruowany charakter widzialnego lub niewidzialnego oraz na zakotwiczenie obrazów w większych ekosystemach wiedzy, kultury wizualnej i procesów sensotwórczych, a także na specyficzne historyczne, polityczno-ekonomiczne i socjokulturowe konteksty takiego układu sił.

Poszczególne projekty umożliwiają zwiedzającemu świadome przekadrowania własnej percepcji oraz procesów konstruowania znaczeń. Ujawniają też aspekt polityczny tkwiący w istocie obrazów fotograficznych oraz ich użycia, a także w zasadach rządzących spojrzeniem i towarzyszącej obrazom polityce widzialności.

„Inżynieria obrazu” wykorzystuje przestrzeń wystawy tak, by kreować sytuacje, które zmuszają zwiedzających do refleksji nad przeobrażeniami, paradoksami i ambiwalencjami związanymi z technicznymi oraz kulturowymi zmianami w działalności fotograficznej, a także dystrybucji i konsumpcji obrazów. Przestrzeń instytucji kultury staje się w „Inżynierii obrazu” areną sporu, ale również laboratorium myślenia o mediach fotograficznych − wspólnie z nimi i poprzez nie – kształcąc kompetencje w zakresie rozumienia języka sztuk wizualnych oraz kolektywnej krytyki obrazu.

Każdy z trzech kolektywów ma jednak własny, odrębny krąg zainteresowań oraz styl działania. Klara Källström i Thobias Fäldt prezentują projekty będące refleksją nad pojęciem niepewności i aktem patrzenia zarówno w perspektywie ich produkcji, jak i odbioru. W ich twórczości znalezione albo wykonane przez artystów obrazy zostają re-aktywowane w nowych kontekstach czasowych, przestrzennych i materialnych. To pozwala im na namysł nad rolą form obrazu krążącego w sieci wraz z jego hiperłączliwością i przyspieszonymi mechanizmami mutacji oraz migracji.

W centrum działalności artystycznej „Werker Magazine” znajduje się natomiast temat fotografii w odniesieniu do pracy oraz widoczności/niewidoczności, a także poszukiwanie nowych form wizualnego aktywizmu w czasach postfordyzmu. Kolektyw opiera się na autoprezentacji, niezależnej działalności wydawniczej i krytyce obrazu, czerpiąc inspirację z międzynarodowych robotniczych ruchów fotograficznych lat 20. i 30. XX wieku – bynajmniej nie w sensie sentymentalnym. Instalacja „Werker Magazine” skupia się na tym, jak fotografia potrafi generować alternatywne sposoby reprezentacji w kontrze do tych dominujących, rozpowszechnianych przez media: w tym wypadku poprzez budowanie kontrhistorii, które podważają hegemoniczne narracje dotyczące ciała młodego robotnika i rygory patrzenia na nie. Instalacja „Werker Magazine” „Werker 2” – historia mówiona młodego robotnika, zaprezentowana po raz pierwszy podczas Miesiąca Fotografii w Krakowie 2016 − powstała we współpracy z Fotomuseum Winterthur w Szwajcarii, będzie tam pokazywana w ramach wydarzeń towarzyszących biennale sztuki Manifesta 11 „What People Do For Money. Some Joint Ventures”.

Z kolei członkowie kolektywu Discipula często angażują się w de- i reprogramowanie obrazów. Działają przy tym co najmniej na trzech poziomach dyskursu fotograficznego: jako twórcy obrazów fotograficznych, jako „parafotografowie” przywłaszczający sobie istniejące fotografie i tworzący z nich narracje, w których zmiany kontekstów na nowo konfigurują znaczenia, oraz jako „metafotografowie” kreujący środowiska percepcyjne do odbioru fotografii w określonych okolicznościach i na określonych warunkach. W ten sposób umożliwiają autorefleksję oglądającemu – zarówno na temat procesu percepcji obrazu, jak i stronniczości samego patrzenia.

Więcej informacji na oficjalnej stronie Miesiąca Fotografii w Krakowie

Fot. Studio Luma