Jan Hoeft / Bez tytułu


Praca Jana Hoefta to anarchiczny element przestrzenny, który kwestionuje granice pomiędzy sztuką a nie-sztuką. Obiekt konfrontuje odbiorców z ich własną pamięcią o miejscu, które codziennie mijają w drodze do pracy czy szkoły. Ma on częściowo efemeryczny charakter, stąd to, czy odbiorca doświadczy go w całości, zależy od przypadku.

 

Jan Hoeft (ur. 1981) – artysta, absolwent Kunsthochschule für Medien w Kolonii oraz Jan Van Eyck Academie w Maastricht. W swoich realizacjach analizuje współczesne społeczeństwo globalne za pomocą fotografii konceptualnej, wideo i interwencji w przestrzeni publicznej. Hoefta intrygują takie tematy, jak obsesyjna potrzeba bezpieczeństwa („Exercise”, 2014; „Strategic Management”, 2014 i „Exit Strategies”, 2014) czy absurdalne dążenie do racjonalnego uchwycenia nawet najdrobniejszych elementów rzeczywistości (publikacja „All Hexagon Head Bolts and Screws According to ISO 4014 and ISO 4017”, 2010). W przestrzeni publicznej działa zaskakująco, raz podrzucając pod bibliotekę w Karlsruhe ważącą 900 kg kopię pracy Sola LeWitta obok istniejącej rzeźby tego artysty („Sculpture in the Courtyard of the Baden State Library in Karlsruhe”, 2009), innym razem umieszczając tajemnicze pakunki na środku skrzyżowania („Payload”, 2011) czy żeniąc koronę symbolizującą industrialną przeszłość miasta Maastricht z muzyką hardcore („Maastricht Hardcore”, 2013).

www.janhoeft.de

 

W 2015 roku Kolekcja Bunkra Sztuki jest rozwijana wokół pojęcia „pamiętanie”, które stało się przedmiotem artystycznej analizy na różnych płaszczyznach podkreślających jego efemeryczny i zdematerializowany charakter. Do realizacji działań zaproszeni zostali: Katarzyna Krakowiak, Zorka Wollny, Piotr Wysocki, Jan Hoeft, Maria Loboda, grupa Little Warsaw, kolektyw Rafani i duet Young-Hae Chang Heavy Industries.